Kantonrechtersformule

De berekening van de schadeloosstelling volgens de kantonrechtersformule ziet er als volgt uit: Schadeloosstelling = A x B x C

A = aantal gewogen dienstjaren
B = maandsalaris
C = correctiefactor

A: het aantal gewogen dienstjaren
Het getal dat voor A moet worden ingevuld, is afhankelijk van de leeftijd van de werknemer en het aantal jaren dat hij heeft gewerkt. Als een werknemer bijvoorbeeld van zijn 30e t/m zijn 35e jaar heeft gewerkt, dan bedraagt het aantal gewogen dienstjaren 5. Dit is opgebouwd uit 5 dienstjaren maal wegingsfactor 1.

Leeftijd Wegingsfactor
Tot 40 jaar 1
Tussen 40 en 50 jaar 1,5
50 jaar en ouder 2

B: het maandsalaris
Voor de vaststelling van B moeten de juiste onderdelen van het maandsalaris worden meegeteld:

C: de correctiefactor
Indien de ontbindingsgrond in de risicosfeer van de werkgever valt en verwijtbaarheid niet aan de orde is, is de correctiefactor gelijk aan 1.

Indien de ontbindingsgrond geheel in de risicosfeer van de werknemer valt zonder dat van enige verwijtbaarheid van de werkgever sprake is, dan is de correctiefactor 0. De gouden handdruk bedraagt dan ook 0.

Is er sprake van verwijtbaarheid aan de zijde van één van de partijen dan wel van verwijtbaarheid over en weer, dan wordt via de correctiefactor de ernst van de verwijten tot uitdrukking gebracht. In de praktijk kan de correctiefactor oplopen tot 17. De factor C heeft dus een grote invloed op de hoogte van de gouden handdruk.

Factor C kan variëren en wordt hoger naarmate de werkgever meer schuldig is aan het ontslag van de werknemer. Hoe hoger C, hoe hoger de gouden handdruk. In de praktijk geeft de factor C veel ruimte tot onderhandelen.